antrakt dla dziewiętnastu matek
wracamy do wspólnoty
jak do domu po pożarze
domek z kart, domek w zgliszczach
w archiwum leżymy my
w brudnopisach
z przypisem: nie ukończono z powodu…
ktoś skreślił nam biodra
ktoś dopisał ręce
którymi miałyśmy dźwigać przyszłość
wiosna przychodzi zawsze za wcześnie
jakby nie rozumiała,że potrzebujemy jeszcze jednego roku żałoby
wspólnota nie jest wpisana w koło
to stół z krzywą nogą
przy którym uczymy się siedzieć
bez przepraszania
lustro faq
patrzysz na mnie
(z lekkim politowaniem)
jak na wersję beta kobiety
którą można jeszcze poprawić
lustro mówi mi prawdę
(ale tylko do pewnego stopnia)
reszta to fanfiction pisane cudzym głosem
jestem szczera
kiedy mówię: nie wiem
kim mam być w tym sezonie?
clean girl quiet luxury pilates princess
czy
alt-girl cybersigilism party girl
iluzja polega na tym,
że myślisz, iż mnie widzisz
a ja tylko odbijam twoje lęki
w rozdzielczości 4K
furie nie znają kalendarza
zima przyszła z opóźnieniem
furie nie krzyczą
porządkują archiwa
wyciągają kości z opisem: przesilenie
jesteśmy dziwaczne
pamiętamy rzeczy
osobliwe jest to
że świat wciąż się dziwi
naszej konsekwencji
furia działa poza czasem
a ciało nie chce zapomnieć
wracamy
nie po pojednanie
ale po brak zgody
Adriana Sobkowiak (ur. 1998 w Lesznie) - kuratorka sztuki na hiatusie, absolwentka Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Ukończyła też Media interaktywne i widowiska na poznańskim UAM. Koniara. Interesuje się zagadnieniami feminizmu, posthumanizmu i czarownicami. Pojawiła się w takich miejscach jak Strona Czynna, POZa linią, Zakład czy Stoner Polski.