designed by moleskine in italy, manufactured in china + tytuły wierszy, których nigdy nie napiszę + 

chłód, lód, mood + coś i coś

Marcin Małecki

Wersja audio

designed by moleskine in italy, manufactured in china

miałem w głowie własny kalendarz

ale powyrywałem z niego wszystkie kartki

to w sumie dobrze się składa

żurawie origami szykują się do lotu

tytuły wierszy, których nigdy nie napiszę

printscreeny z umysłu

spisany bełkot udający coś więcej

wszystkie ładne zdania, które powiedziałem już swojej terapeutce

potrzebuję soulmate, ale club mate też będzie ok

tytuły playlist na spotify to współczesna poezja

to musi być miłość, bo łykamy te same antydepresanty

palę papierosa i to mój ostatni papieros przed pójściem w ciemność

późno w nocy oglądam seriale o silnych niezależnych kobietach i śnię o tym, że jestem jedną z nich

i było tak, jakby cringe miał go przeżyć

chłód, lód, mood

smutek musi mieć jakąś formę, jakiś rytm. smutek bez formy jest bezwstydny

Hanna Krall, Reporterka

gradient zimowego nieba

ambient przenośnego dysku

(fasadowa dojrzałość oblicza)

nerwowy supeł na wysokości pępka

cienka ścianka półistnienia w palcach

(papieros za chwilę wysunie się z dłoni)

sopran elizabeth fraser wwierca się w mózg

żadne niebo lub las vegas, zdecydowanie nie mleko i pocałunki

(nuciłeś komuś te melodie bez słów, zostało po nich pulsujące echo)

unikanie spojrzenia i niewymowne milczenie

krótki uścisk dłoni jak na rozmowie kwalifikacyjnej

(wszystko rozchodzi się po kościach, wy zresztą też)

coś i coś

moje życie to już nie wściekłość i wrzask

nawet nie bojaźń i drżenie

to raczej bycie i czas

chociaż tego czasu jest nieustannie za mało

Marcin Małecki (ur. 1993) – dziennikarz, copywriter, absolwent polonistyki oraz student sztuki pisania na UAM-ie. Publikował m.in. w Gazecie Magnetofonowej, a także na łamach portali CzasKultury.pl, Kultura.poznan.pl, Rytmy.pl i Screenagers.pl. Basista poznańskiego zespołu “pies” (chociaż sam woli koty). Można go znaleźć na instagramie na koncie @em_szi.