dojrzewam

Bartosz Danisiewicz

Wersja audio

złożyłem się

z rąk pracowników

wkładających we mnie etaty

tworzące etapy tej układanki

każdą nutę dźwięk sygnał

brałem kiedyś do siebie

dołożyłem też

wielogłosowość i słoneczność wiosny

upalność i zaduch południa

nostalgię oddechu poranka i nocy lata

oddaję to wszystko

gorzkiej jesieni, nocnej zimie

znudziły mnie wszystkie

przerwy na konsumpcję

kawki na mieście

wina na domowych spotkaniach

brak smaku w rozmowie

wspominanie o mnie w tradycji

teraz próbuję wyjść

ze starego schematu

wejść w jakąś nowość

komediową sensację

pokazać się z innej strony

zmienić formę, kształt, stan

by potem jak zwykle wrócić

Bartosz Danisiewicz (ur. 2004) – obserwator, przyjaciel. Twórca projektu nie jestem słońce.  Nagrodzony w X edycji konkursu „O Trzcinę Kortowa” za wiersz artefakty. Laureat II miejsca w ogólnopolskim konkursie Fundacji Olgi Tokarczuk na mowę noblowską za esej pt. Okna. Chce zgłębiać nauki kognitywne, ale jego jedynym celem jest, by rozumieć i doświadczać jak największej część świata. W planach ma mieszkanie w nowojorskiej kamienicy i bycie szczęśliwym. Płytę Lorde Melodrama odtworzył ponad 400 razy. Klatkami ze swojego życia i poezją dzieli się na swoim Instagramie @bdanisiewicz.