ekwiwalent

Bartosz Danisiewicz

Wersja audio

po sztormie

jest wszystko tak samo

niebo nadal dziecięco-niebieskie

woda płynie przeźroczysta, brudna

słońce żarzy okrągło, ostro

wszystkie elementy ekosystemu

niby widzę w stu siedmiu stopniach

niby mam nadal sześć zmysłów

po sztormie

boję się tego o czym

wspominali kiedyś starsi marynarze

widzę to co niegdyś było

tylko elementem opowieści generałów

tak jakby igła mojego kompasu moralnego

wiecznie pokazująca ciepłą północ

ze strachu odwróciła się

i zaczęła wskazywać zimne południe

Bartosz Danisiewicz (ur. 2004) – obserwator, przyjaciel. twórca projektu „nie jestem słońce”.  Nagrodzony w X edycji konkursu „O Trzcinę Kortowa” za wiersz artefakty. Laureat II miejsca w ogólnopolskim konkursie Fundacji Olgi Tokarczuk na mowę noblowską za esej pt. Okna. Obecnie spędza roczną wymianę w Teksasie gdzie zagłębia się w amerykańską kulturę. Chce zgłębiać nauki kognitywne, ale jego jedynym celem jest, by rozumieć i doświadczać jak największej część świata. W planach ma mieszkanie w nowojorskiej kamienicy i bycie szczęśliwym. Płytę Lorde Melodrama odtworzył ponad 400 razy. Klatkami ze swojego życia i poezją dzieli się na swoim Instagramie @bdanisiewicz.